زیبایی زندگی
درآنچه بدست آوردیم نیست...
زیبایی زندگی
به راهیست که رفته ایم...
ما در هیچ سرزمینی
زندگی نمی کنیم،
منزل حقیقی ما قلب کسانی است که دوستشان داریم...

چند روزي هست حالم ديدنيست  

 حال من از اين و آن پرسيدنيست 

 گاه بر روي زمين زل مي زنم    

گاه بر حافظ تفاءل مي زنم

 حافظ ديوانه فالم را گرفت        

يک غزل آمد که حالم را گرفت:

 ما زياران چشم ياري داشتيم 

خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم

حالم بد نيست غم کم می خورم 

روزگاریست همه عرض بدن می خواهند

همه از دوست فقط چشم و دهن می خواهند

دیو هستند ولی مثل پری میپوشند

گرگ هایی که لباس پدری میپوشند

آنچه دیدند به مقیاس نظر می سنجند

عشق ها را همه به دور کمر می سنجند

خوب طبیعیست که یکروز به پایان برسد

عشق هایی که سر پیچ خیابان برسد

رندان سلامت می کنند ، جان را غلامت می کنند
مستی ز جامت می کنند ، مستان سلامت می کنند

غوغای روحانی نگر ، سیلاب طوفانی نگر
خورشید ربانی نگر ، مستان سلامت می کنند

ای آرزوی آرزو ، آن پرده را بردار از او
من کس نمی دانم جز او ، مستان سلامت می کنند

آن دام آدم را بگو ، وان جان عالم را بگو
وان یار و همدم را بگو ، مستان سلامت می کنند

ای ابر خوش باران بیا ، ای مستی یاران بیا

ای شاه طراران بیا
مستان سلامت می کنند
رندان سلامت می کنند ، جان را غلامت می کنند
مستی ز جامت می کنند ، مستان سلامت می کنند

مستان سلامت می کنند ، مستان سلامت می کنند

محیا ماهی ها 

زیر آب  

می رقصند.....می خندند

قشنگند.... 

مثل تو....

رو  زمین